Ik heb het gasten boek gelezen! wat een verdriet en onmacht allemaal. Ik heb op 17 mei 2003 mijn schoonvader 62 jaar verloren aan mesathelioom dit was in november 2002 vastgesteld. Ik heb mij toen aangemeld bij Stichting Diagnose Kanker www. diagnose-kanker. nl bij een mailgroep lotgenoten mesathelioom. Daar heb ik heel veel steun aan gehad. Slachtoffers en/of naasten mailen met elkaar over de ziekte! en delen ervaringen uit. Doordat deze mensen allemaal met mesathelioom te maken hebben! heb je het gevoel dat er naar je geluisterd wordt. Allemaal veel sterkteMonique

Voor velen een ongeluksdag. Voor mijn broer Bill: HIS LUCKY DAY!Na 2 jaar en vier maanden (na de officiele diagnose van de Daniel den Hoek kliniek te Rotterdam) is mijn broer overleden. Tot ongeveer 6 maanden geleden ging alles nog redelijk goed en was er nog veel plezier in zijn leven. Daarna ging het elke week een stukje achteruit tot 14 dagen geleden. Toen ging het per uur achteruit. Wat was het vrijdag voor hem een opluchting om te gaan. Gelukkig kan je in Nederland voor vrijwillige euthanasie kiezen. Bill had gekozen om vanavond (15 juni) te gaan. Maar hij redde het niet meer. It was time for him to move along. Ik heb er vrede mee omdat wij er samen naar toe hebben geleefd! alles besproken wat er besproken moest worden en alles gedaan wat er nog gedaan moest worden. Ik kan alleen nog maar tegen iedereen die hier ook mee te maken heeft: laat je familie of vriend nooit alleen. Blijf er bij tot het einde. Tuurlijk mag je verdriet hebben maar weet dat als ze gaan dat ze dan geen pijn meer hebben en niet meer hoeven te vechten voor een beetje lucht. mensen bedankt ook voor jullie berichten! sterkte en het beste

Hij werkte vroeger bij zijn vader als timmerman en ze verzaagden asbest platen om af te timmeren. Hij heeft later het aannemersbedrijfje overgenomen. Hij werd door de arts op het asbestfonds gewezen en hij heeft vrij vlug de vergoeding ontvangen. Misschien is het iets van erkenning! maar verder zegt de vergoeding mij weinig. Wat heb je er aan als je het toch met je leven moet bekopen. . . . Het werd in oktober 2002 ontdekt. Hij was sterk vermagerd en wat kortademig. Hij heeft 3 weken in het ziekenhuis gelegen om het vocht achter zijn longen weg te halen. Toen hij thuis kwam was hij enorm achteruit. Van een actief werkende man naar iemand die ineens alleen nog maar de energie kan vinden om een beetje te zitten. Gelukkig knapte hij nog wel op (dat wil zeggen! hij kan fietsen op een elektrische fiets en kleine stukjes lopen en op visite gaan) en kwam d. m. v. medicijnen ook zijn eetlust weer terug. Ik ben van nature positief ingesteld en heb nog steeds de hoop hem een tijdje bij ons te kunnen houden. Maar langzamerhand voelt hij zich steeds minder. En nu ik alle verhalen van andere slachtoffers lees en dat de meeste patienten binnen een jaar overlijden zie ik het hoe langer hoe somberder voor hem in. Zijn er misschien ook gevallen bekend die ondanks de berichten nog een tijd een redelijke kwaliteit van leven hebben (gehad). Ik zou dat zo graag horen. . .

remvoering en koppelingsplaten. . . . . . dat spul bestond uit asbest met koper. . . . . mijn vader stond aan een werkbank en sleep dat op maat. . . . . . in 1980 stierf hij aan kanker overal! longen! botten ! lever etc. etc. hadden wij toen meer geweten !!!

ik heb het zelf gelukkig nog niet maar ben er wel bang voor om het te krijgen. ik heb namelijk in 1981 voor d. k. t van de linden asbest kanalen gesloopt bij de kunst academie te blaak. er werd ons toen niets vertelt over dat je er long kanker van kon krijgen. dit was in opdracht van rijk deze wisten daar wel van en wij niet. ik doe dan ook een oproep aan alle mensen die bij d. k. t van de linden hebben gewerkt in deze periode 1980-1982. verder vind ik het jammer dat het pas erkend wordt als je een ziektesymtoom kan aangeven en niet als je nog niet ziek ben. tenslotte als ik dood ben dan heb ik zelf ook niets aan deze vergoeding voor al mijn leed die ik dan heb gehad. ik hoop dat de regel zo aangepast kan worden dat ook iedereen die aantoonbaar door middel van bewijzen. dat degene bij zo een bedrijf hebben gewerkt ook een schadevergoeding krijgen. zonder dat deze ziekte verschijnselen heeft of krijgt. want ook deze mensen zijn blood gesteld aan het risico. dan pas zal er gerechtigheid zijn. want een dood iemand heeft niets aan een schadevergoeding de nabestaande wel maar het slachtoffer niet. ton de pan

Er werd bij mijn broer Pleura Mesotholioom geconstateerd! oftewel in Nederlands: Asbestkanker!Niemand wist te vertellen wat er te wachten stond. April 2003: Mijn broer leeft nog! maar vraag me niet hoe! Hij plakt 900 mg morfine per dag! slikt vochtafdrijvers en neemt laxeermedicijnen. Zijn benen zijn 10x zo dik en zijn buik ook!De artsen staan tegen de muur! weten niet meer wat te doen dan steeds meer morfine voor te schrijven. Geestelijk is hij nog steeds ondanks alle morfine bij. Gelukkig!Hij heeft ook een wilsbeschikking opgesteld dat als het zover is het dan zover moet zijn. Gelukkig dat dit kan in nederland. Ik hoor van iedereen die met deze ziekte te maken heeft dat het ongeveer een jaartje duurt! Bij hem dus niet!De beperkingen worden steeds meer! ik weet niet meer wat te doen. Klakkeloos de medicatie aannemen? Praten! gillen en schreven helpt ook niet!Duidelijk is! is dat er meer onderzoek naar deze ziekte moet komen en duidelijkheid naar de naasten!Een ding is duidelijk en zeker! trap niet in experimentele bestraling! het verergert alleen maar!en nog een waarschuwing: lees echt alle beschrijvingen van medicijnen goed! sommige mag je namelijk niet met elkaar gebruiken! dan is de bijwerking erger dan de kwaal en de artsen lezen zelf ook niet alle bijsluiters. dus opletten a. u. b. Ik wil iedereen die hiermee te maken heeft ontzettend veel sterkte en wijsheid toewensen. Verder wacht ik nu maar af wat de morgen mijn broer gaat brengen

doormiddel van passieve euthenasie overleden. En komen de vragen en emoties nu pas los. Een vraag die ik op dit moment niet uit mijn gedachten kan bannen is:Heeft mijn vader op het moment dat we begonnen zijn met het passief toepassen echt geen pijn meer gehad?En hebben we wel naar eer en geweten gehandeld?Toen we gestart zijn met het passieve is mijn vader nog 3 maal bijgekomen ook toen het lichaam al aan het falen was. Nu zie ik 's nachts voor het slapen gaan hem weer voor me en ruik ik de geur weer die een lichaam door de verzuring afgeeft. En kan ik mezelf nog maar met veel moeite vergeven voor de beslissing die we namen. Ik zou er alles voor over hebben om te horen dat hij niets meer heeft gevoeld dat alles wat we hebben gedaan goed was. Maar het antwoord is er niet meer. En de hulp voor begeleiding voor dit soort vragen komt en is er niet. Ik vraag dan ook om vergeving voor de beslissing die we moesten nemen. mike

las ik het zoveelste artikel over asbestslachtoffers. Onze vader overleed juni 1992 aan mesothelioom. Een klein jaar ziek geweest en binnen de familie werd amper over zijn ziekte gesproken. Mijn man ging geregeld in dat jaar met hem op controle in het ziekenhuis! maar kreeg nooit "een naam" van de ziekte te horen! ja longkanker! maar mijn vader dronk en rookte niet; een week voor zijn sterven vroeg ik een longarts aan zijn ziekbed! wat heeft mijn vader nou precies: het woord mesothelioom viel voor de eerste keer dat jaar. Na de begrafenis kwam de hoofdingenieur langs bij mijn moeder en zei: je vraagt je natuurlijk af waar je man aan gestorven is! en toen kregen wij het verhaal te horen: over zijn al overleden collega's en nog zieke collega's. stomverbaasd en aangeslagen waren wij. Maar mijn moeder wilde geen actie ondernemen! mijn man en ik wel! met steun van ingenieur Janssen heeft mijn man 2 gesprekken gehad op het DSM (vader werkte ondergronds als meesterhouwer)! maar na verloop van tijd merkten we dat het geen zin had om tegen zo'n machtig bedrijf op te boksen; Het medisch rapport van onze vader bleek al een half jaar voor zijn dood het woord mesothelioom te bevatten! maar niemand werd op de hoogte gebracht. Het dossier ligt hier nu te verstoffen! maar iedere keer als ik iets lees over asbestslachtoffers vraag ik mij opnieuw af: moet ik opnieuw starten! wie helpt mij daarbij! mijn familie wil het liever laten rusten! maar pa was een harde werker! viel vaker van moeheid boven de tafel in slaap en verdient toch meer! net zoals al die andere asbestslachtoffers.

van asbest 13 maart 2003 overleden! 55 jaar oud. De heer Kroeze van het IAS wil ik nogmaals bedanken voor al het geen hij tot nu toe heeft gedaan. Het bericht kwam op de dag van overlijden dat de rijkswerf in Den Helder schuld erkend hij belde ons gelijk. Erkenning is belangrijk. Wij moeten verder zonder mijn lieve man en vader die door deze vreselijke ziekte is overleden. Hij zou voor het eerst opa geworden zijn in september. Door mesothelioom is uit onze ketting voor altijd een schakel weg.

de diagnose mesothelioom gesteld. Graag zou ik iets meer horen over het ziektebeeld wat we kunnen verwachten en de ervaringen van andere mensen hiermee.

verloren aan asbestkanker. De machteloosheid die je als familie hebt is ondenkbaar en eigenlijk ook ondraaglijk. Voor ons is het nog steeds een onbegrijpelijk iets dat er vanuit de overheid hierover niets concreets word ondernomen om de slachtoffers en nabestaanden zo goed mogelijk bij te staan. We hebben gemerkt dat het vooral bij de slachtoffers goed is om te weten dat ze serieus worden genomen maar de tijd die het kost om ook maar iets te ondernemen en te vernemen is te lang en vaak voor de slachtoffers te laatLaten we proberen om deze mensen in een toch al kansloze situatie op een zo menselijk mogelijke manier snel te helpen want dat zijn we als mens en overheid toch echt verplicht.

als er iemand vragen heeft kan die me mailen

Het is nacht. Ik kon niet slapen! omdat steeds mijn moeder van 69 door mijn hoofd speeltbij wie zojuist mesothelioom is geconstateerd. Mijn opa werkte tot 1970 met asbest en overleed in 1971. "En U klopte zeker zijn boordjes schoon. . . ?" vroeg de arts. Ik ben boos! En verdrietig. Deze site biedt me wat houvast. Ik ben ergens mee bezig zo op dit late uur. Dank.

mogelijkheid van een vergoeding voor dedoor hem opgelopen longziekte n. a. v. zijn werk. Helaas is zijn werkgever failliet! en zal het wel moeilijk worden. En door de vele ondoordingbare regeltjes is het moeilijk de juiste weg te vinden. Wie kan ons helpen om de weg te vinden naar een vergoeding voor mijn vader. De longarts is bezig een scootertje voor hem aan te vragen zodat hij toch nog eens naar buiten kan. Is er bij de overheid geen instantie te vinden die een vergoedingsregeling heeft voor arbeidsgerelateerde ziekte?Wie kan mij helpen in deze zoektocht?Ik hoop van iemand van u iets te mogen vernemen. Vriendelijke groetAnita Waijer-Deeterink

Omdat we info zoeken over deze ziekte. Mijn vader is namelijk ziek sinds eind april en we weten niet wat we te verwachten hebben. Als iemand ons hiermee kan helpen. B. v. d

Nu ook naar asbestwegen. Wordt er ook gekeken naar wijken die op deze afval gebouwd zijn! bijv. de Whee in Goor? En hoe staat het met alle gebouwen die de werknemers goedkoop thuis konden bouwen als schuren e. d. ? Er is goed werk door het comité verricht. Jammer is dat het leed van het gezin en vooral de echtgenoot/genote te weinig belicht wordt. Veel succes voor de toekomst. Er is nog een lange weg te gaan.

Mijn functie is DTA'er bij Ned-Train en volg de ontwikkelingen op de voet. Als ik ergens mee kan helpen in het kader van mijn functie hoor ik het wel. Groetjes Aad de Wit.

Men stelt dat een longfoto te (stralings) belastend is ; in vergelijking met wervelkolomfoto's is de longfoto 200 keer minder belastend! en geeft wel veel informatie !

Sober! knap! overzichtelijk is deze site. Als Belgisch-Limburger heb ik bewondering voor diegene die het vrijwillig opnemen voor de anderen die zitten met angst! en leed. Proficiat! en veel geluk gewenst.

Ik hoop dat de digitale weg veel bij zal dragen tot het oplossen van alle oneerlijkheid die je als asbestslachtoffer tegenkomt. Ik ben tenminste blij dat jullie er zijn.