In 1995 is het Comité Asbestslachtoffers opgericht om aan de dubbele lijdensweg waarmee asbestslachtoffers worden geconfronteerd een einde te maken. We kunnen nu zeggen dat het werk van het Comité zeker succesvol is geweest. Vergeleken met de situatie voor asbestslachtoffers van voor 1995 is er veel verbeterd. Maar al die verbeteringen ten spijt moeten we helaas constateren dat ook nu nog de asbestslachtoffers deskundige hulp nodig hebben wanneer zij voor hun rechten willen opkomen.

Regeling Tegemoetkoming Asbestslachtoffers

Met de overheidsregeling voor asbestslachtoffers die in december 2007 in werking is getreden is één van de belangrijkste eisen van het Comité gerealiseerd. Met deze regeling erkent de overheid de asbestslachtoffers die lijden aan de ziekte mesothelioom (long- of buikvlieskanker). Het gaat bij deze regeling om een voorschot van de overheid dat uitgekeerd wordt aan iedereen waarbij de ziekte mesothelioom is geconstateerd. Het is daarbij niet belangrijk waar de blootstelling aan asbest heeft plaatsgevonden. Feit is dat het slachtoffer met asbest in aanraking is geweest (mesothelioom wordt alleen door asbest veroorzaakt).
De uitkering is een voorschot; wanneer het slachtoffer bijvoorbeeld via zijn werkgever volledige schadeloosstelling weet te verkrijgen dan moet het voorschot worden terugbetaald. Wanneer er geen aansprakelijke partij aan te wijzen is wordt het voorschot omgezet in een definitieve uitkering. Deze regeling moet door het slachtoffer zelf worden aangevraagd.
Na het aanvragen van het voorschot moet het onderzoek naar een mogelijk aansprakelijke partij beginnen. De ervaring van het Comité Asbestslachtoffers is dat deskundige hulp daarbij onontbeerlijk is.

Asbestslachtoffers die lijden aan longkanker of asbestose hebben geen recht op de overheidsregeling. Zij kunnen wel, wanneer zij weten waar zij aan asbest zijn blootgesteld, de veroorzaker aansprakelijk stellen voor de schade.

Waarom het Comité Asbestslachtoffers?

Uit eigen ervaring als nabestaanden van asbestslachtoffers weten de leden van het Comité Asbestslachtoffers als geen ander wat het is om geconfronteerd te worden met de verschrikkelijke gevolgen van blootstelling aan asbest. De medische lijdensweg is helaas niet te voorkomen, daarom zet het Comité Asbestslachtoffers zich in om de juridische lijdensweg zoveel mogelijk bij de slachtoffers weg te nemen.

Wat mag u verwachten van het Comité Asbestslachtoffers?

Allereerst een luisterend oor van één van de vrijwilligers van het Comité. Hij of zij weet uit eigen ervaring wat het is om met een asbestziekte geconfronteerd te worden.
Daarnaast werkt het Comité nauw samen met een aantal specialisten die u kunnen bijstaan bij het verkrijgen van een schadevergoeding. U moet daarbij denken aan juristen die gespecialiseerd zijn in schadeclaims van asbestslachtoffers, arbeidsdeskundigen die onderzoek kunnen doen naar uw arbeidsverleden en als laatste schaderegelaars die ervoor zorgen dat u uiteindelijke ook uw volledige schade vergoed krijgt.
Het Comité Asbestslachtoffers heeft ervoor gekozen om asbestslachtoffers altijd het advies te geven gebruik te maken van de diensten van deze deskundigen. Jarenlange ervaring heeft ons geleerd dat asbestslachtoffers die professionele steun helaas nog steeds hard nodig hebben.

Wat is het verschil tussen het Comité Asbestslachtoffers en het Instituut Asbestslachtoffers?

In 2000 is met steun van de overheid het Instituut Asbestslachtoffers in werking getreden. Het Comité Asbestslachtoffers was bij het ontstaan van dit Instituut de belangrijkste initiatiefnemer. Vanuit ons perspectief dat ieder asbestslachtoffer recht heeft op snelle erkenning leek een samenwerking met werkgevers en verzekeraars een goede oplossing om dit doel te realiseren.
Met de toezegging dat ook de overheid bereid was haar verantwoording te nemen met de Tegemoedkomingsregeling Asbestslachtoffers (TAS-regeling) werd een belangrijke stap gezet voor de asbestslachtoffers.
De afspraken die gemaakt zijn tussen de vertegenwoordigers van de slachtoffers, de werkgevers, de verzekeraars en de overheid zijn vastgelegd in het “convenant asbestslachtoffers” dat nu wordt uitgevoerd door het Instituut Asbestslachtoffers.
In dit convenant is onder andere vastgelegd dat het Instituut Asbestslachtoffers een bemiddelende rol tussen het slachtoffer en zijn werkgever vervult.

Door de ontwikkelingen bij het Instituut Asbestslachtoffers op de voet te volgen heeft het Comité Asbestslachtoffers in de loop van de jaren de overheid weten te overtuigen van de noodzaak om de TAS-regeling uit 2000 verder uit te breiden. Uiteindelijk is de groep asbestslachtoffers dat recht heeft op de TAS-regeling uitgebreid en de regeling is omgezet van een vangnet-regeling naar een voorschot-regeling. De inspanningen van het Comité Asbestslachtoffers hebben er voor gezorgd dat nu iedereen met mesothelioom recht heeft op minimaal het voorschot van de overheid en dat dit voorschot ook snel bij de slachtoffers terecht komt.

Helaas heeft de ervaring ook geleerd dat de bemiddelende rol van het Instituut Asbestslachtoffers vaak negatief uitpakt voor de asbestslachtoffers. De slachtoffers verkeren in de veronderstelling dat het Instituut voor hen werkt maar de werkelijkheid is dat het Instituut alleen voor de slachtoffers kan bemiddelen; het Instituut werkt zowel voor het slachtoffer als voor de werkgever/verzekeraar. Dit geeft in de praktijk ernstige conflicten en helaas is het slachtoffer daar vaak de dupe van. Dit is verklaarbaar wanneer we bedenken dat het asbestslachtoffer in de regel geen kennis heeft van zijn rechten. Te vaak ziet het Comité Asbestslachtoffers mensen afhaken omdat zij niet weten wat hun rechten zijn en er binnen het Instituut Asbestslachtoffers niemand is die het slachtoffer hierop kan/mag wijzen. Daarom adviseert het Comité Asbestslachtoffers alle asbestslachtoffers om gebruik te maken van professionele hulp. De vrijwilligers van het Comité Asbestslachtoffers helpen de asbestslachtoffers bij het vinden van goede, betrouwbare adviseurs.

Naast de persoonlijke belangen van asbestslachtoffers maakt het Comité Asbestslachtoffers zich ook sterk voor de algemene belangen van de asbestslachtoffers. Het Comité Asbestslachtoffers blijft zich sterk maken voor erkenning in de vorm van een overheidsregeling voor alle asbestslachtoffers, erkenning voor de zogenaamde asbestweduwen en regelgeving om nieuwe asbestslachtoffers te voorkomen. Zolang er in de samenleving asbest aanwezig is zullen wij in de toekomst geconfronteerd blijven worden met nieuwe asbestslachtoffers. Alleen voortvarend aanpakken van dit probleem kan op termijn veel menselijk leed voorkomen. Onder het motto; “asbest, de vervuiler betaalt” zal het Comité Asbestslachtoffers met alle middelen die haar ten dienste staan de asbestproducenten en de overheid blijven wijzen op hun verantwoordelijkheden.