De voorzieningenrechter in Almelo heeft in een procedure nu ook het derde asbestslachtoffer uit de gemeente Enter in het gelijk gesteld.

De rechter heeft bepaald dat:

• Eternit met de uitgifte van asbesthoudend afvalmateriaal onrechtmatig heeft gehandeld,
• Eternit in de periode dat zij het afval uitdeelde wist van het risico,
• Eternit nooit heeft gewaarschuwd voor haar producten.

Met deze gang naar de rechter wordt niet alleen schrijnend duidelijk dat het aantal milieuslachtoffers dat door de onderzoekers in 2003 al is voorspeld werkelijkheid is (reeds het 3e milieuslachtoffers in korte tijd uit de kleine kern Enter) maar dat ook de dubbele lijdensweg voor asbestslachtoffers door Eternit nog steeds in stand wordt gehouden.

Opnieuw heeft een asbestslachtoffer de moeilijke weg naar de rechter moeten maken om de vraag voor te leggen die al zo vaak is gesteld; is Eternit aansprakelijk voor de dodelijke gevolgen van het beleid van het bedrijf.
Het Comité Asbestslachtoffers is van mening dat het bedrijf niet alleen in de periode waarin zij het kankerverwekkende afvalmateriaal in de samenleving heeft gebracht maar ook nu, waar het met de gevolgen van dit beleid wordt geconfronteerd, haar misdadige gezicht laat zien.
De volharding waarmee Eternit keer op keer de ernstig zieke slachtoffers – met nog een zeer korte levensverwachting – in de kou laat staan is mensonterend.

De recente uitspraak is voor het Comité Asbestslachtoffers aanleiding om opnieuw bij de directie van Eternit aan te dringen op een fatsoenlijke regeling voor alle slachtoffers van de (afval)producten van het bedrijf en tevens zal het Comité er ook bij de overheid op aandringen om nu eindelijk , met alle middelen die tot haar beschikking staan, Eternit aan te pakken. Anno 2008 kan en mag het niet zo zijn dat een producent van kankerverwekkende producten keer op keer door de slachtoffers zelf aangesproken moet worden op zijn daden.